ภารกิจที่ 2/1 การเดินทางครั้งแรก

นิราศลาวใต้
.......โอ้นิราศเดินทางไกลใจไหวหวั่น
ห่างพี่ไปใจน้องพึงรำพัน
ตัวน้องนั้นต้องมุ่งไปเมืองไทลาว

ถึงตีหนึ่งต้องตื่นกันแล้วหนอ
อย่ารีรอรถออกแล้วจะหนาว
มัวแต่งหน้าทาแป้งเป็นมันวาว
มันชั่งขาวเหมือนหยวกกล้วยก็ไม่ปาน

ตีสองรถเคลื่อนจากกาฬสินธุ์
มุ่งสู่ถิ่นยโสแตงโมหวาน
จอดเซเว่นเช็คอินบ้านดอนตาล
สุดโซมซานหิวข้าวจนตาลาย

ถึงอุบลรีบวิ่งเพื่อข้ามฟาก
ต้องพลัดจากถิ่นไทยใจสลาย
เหลียวมองเพื่อนต่อแถวกันเรียงราย
โอ้ลาวใต้ห้องน้ำชั่งขาดแคลน

รถเริ่มเคลื่อนออกจากจำปาสัก
เสียงตึกตักรถเคลื่อนช้ามันผิดเเผน
กว่าจะได้กินข้าวเที่ยงใจคอนเเคลน
สุดจะแสนเศร้าใจไตไก่คาว

รถเริ่มเคลื่อนขยับจากร้านค้า
เป็นที่มาอาหารในมื้อเช้า
นี่น่ะหรือปิ้งไก่ประเทศลาว
โอ้มันคาวเหมือนเขาทำไม่เป็น

ถึงที่พักทึกทักว่าสบาย
ที่ไหนได้น้ำไม่ไหลแสนยากเข็ญ
ความหนักใจอยู่ที่อาหารเย็น
มันชั่งเป็นฝันร้ายลาวใต้เอย