ฟ้าลิขิตให้มากาฬสินธุ์

กลางดงตลาดใหญ่มีทุกอย่าง                 มุ่งสู่ทางผาเสวยออกไกลถิ่น
รถเริ่มเลื่อนเหมือนนกที่โบยบิน               แสนอาจิณเศร้าหมองมองอุรา
ภูเขาสูยูงยางโยงเยี่ยมเทียมเมฆ              เทพใดเสพสรรพสิ่งหลากหลายหนา
ดูสลับซับซ้อนเพิงพามา                       สูงเทียมฟ้าเมื่อมองออกม่านมี
ยามเช้าตื่นขึ้นมาเวลาบอก                    คนเดินออกกำลังกายให้สุขขี
อรุณรุ่งมุ่งแสดงแดดอบอุ่นดี                  รถระรีรีบเคลื่อนวิ่งออกไป
หนาวน้ำค้างพร่างพราวมีลมโชก             กิ่งไม้โยกโอนอิงโน้มอ่อนไหว
แดดสาดส่องท้องฟ้าผ่องอำไพร               ยามอาทิตย์อุทัยทองส่องนภา
มองธรราติแล้วคิดถึงบ้านนา                  สุขอุราเย็นใจเป็นหนักหนา
ตัวนางน้อยได้ไกลห่างบ้านมา                เปลี่ยวอุสาพาใจเหงาทุกค่ำคืน
ถึงพาเสวยป่าไม้สร้างไว้หมด                  ทั้งความสดความแห้งแก่งชุ่มชื่น
แหล่งต้นน้ำลำธารผ่านกลมกลืน             บ้างหลับตื่นวนเวียนเปลี่ยนตามกาล
ป่าสวยงามล้อมรอบจับต้องได้                สัตว์น้อยใหญ่พึ่งพาพนาน่าน
อรุณรุ่งสุรีย์ฉายพระพายพาน                ต่างชื่นบานสานสุขสนุกไพร
ความคิดถึงรื่นรมได้สมรส                     น้ำผึ้งหยดฉ่ำหวานน้ำตาลใส
ต่างดอมดมหอมกรุ่นละมุนมัย                แม้นว่าไกลแต่ใจนั้นมั่นคง
ไฟมาป่าหมดคนลำบาก                       รักษายากร่วมใจใฝ่ประสงค์
น้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่าจิตจำนง                   ให้อยู่ยงยังคงดอกกระเจียว
อันป่าไม้เฉกเช่นเส้นทางผัน                   ต่างเปลี่ยนผันเปลี่ยนแปลงเป็นไฉน
ใบปริญญานั้นคือเส้นชัย                      อยู่ไม่ไกลเกินเอื้อมเจ้าแก้วตา

หม่านหมอกเมฆทะเลฉากหลากลดลั่ง        ใกล้กันกั้นพื้นห่างข้างภูผา

ล้วนเลื่อนลอยเคว้งคว้าหว่างนภา            ดาษดื่นตรึงใจให้เปรมปรีดิ์

จากเบื้องบนหนหาวลาวสวรรค์              เป็นฉากคั่นตระการให้เห็นเป็นวิถี
ครั้งคราวแจ้งแสงสว่างกลางนที              ต้องกันทีขาวละมุนสมดุลกัน

ต้องลมปลิวฟ้าบ้างลาเลือน                   ยังเยี่ยมเยือนแนวป่าเป็นไพรสัณฑ์
สู่ห้วงน้ำล้ำขจายคล้ายพราวพรรณ           อันเลิศล้ำงามเชยเฉิดชันกัน

จากสู่ลำน้ำนำแนวทุ่ง                        จากฟ้ามาสู่ป่าแนวเขาเขินขั่น

จากแดนทรวงห้วยหันเจริญอัน               ต่างพากันเพลิดเพลินห้งดงาม
สวยอวดเทพเทวามาหาศาล                  คงชื่นบานชอบใจจึ่งไถ่ถาม

ว่าเทพใดในหน้าละบือนาม                   อันความงามของพฤกษาที่มากมาย
กาฬสินธุ์ไดโนเสาร์มาสถิต                    ครึ่งชีวิตสัตว์โลกมีมากหลาย
พื้นผิวโลกเปลี่ยนแปลงเป็นแหล่งตาย        กระดูกกองทิ้งไว้สืบเผ่าพันธุ์
เป็นแหล่งเรียนเชิงธรรมชาติ                  เขาประกาศทั่วเมืองเลื่องลือลั่น
แหล่งค้นพบโครงกระดูกเลื่องรู้กัน            ชื่อโจทย์จันท์เขากล่าวเล่าสืบมา
มหัศจรรย์ฟอสซิลติดอันดับ                   คนยอมรับแหล่งใหญ่เป็นเจ้าของ
แหล่งเรียนรู้ท่องเที่ยวในแหลมทอง           ฉันเคยลองโชยชิมลิ้มของดี
บนยอดเขาผาหินถิ่นสถาน                     ดูละล้านเต็มไปด้วยหินสี
นั่นเห็ดก่อผักหวานดอกกระเจียวมี           แต่ละปีมีให้ไทยลิ้มลอง
เห็ดไคเห็ดตับเต่าเล่าขานมา                  รสคุ้มค่าอร่อยไม่เป็นสอง
ใครแวะเวียนผ่านมาเป็นต้องลอง             มันคือของล้ำค่าบ้านนาเรา